De verplichte handelingen voor de reiniging

Hits: 0

Hij zei: de verplichte handelingen voor de reiniging zijn: zuiver water (te vinden), onreinheid te verwijderen,[1] de intentie voor de reiniging te maken, het gezicht te wassen en dat is vanaf de wortels van het hoofdhaar naar wat zich tussen de twee baarden bevind en de kin en naar het beginpunt van de oren. Voor de onderkaak moet ook zorg worden gedragen; dat is het gedeelte tussen de baard en het oor. De mond en de neus zijn onderdeel van het gezicht. (Het is ook verplicht) om de handen tot aan de elleboog te wassen; inclusief de ellebogen zelf.

(Bovendien is het verplicht) over het hoofd te vegen en de voeten tot en met de enkels te wassen – wat de twee uitstekende botten zijn – en om de reiniging te vervolmaken, ledemaat na ledemaat, in overeenstemming met het bevel van Allah de Almachtige en Meest Verhevene.[2]

Het volstaat in de woedoh ieder ledemaat één keer te wassen, echter, driemaal is beter. Het verplicht gebed kan met een woedoh verricht worden dat voor een vrijwillig gebed gemaakt was.

Wanneer men in een staat van seksuele onreinheid verkeerd of (in staat van) menstruatie of postnatale bloedingen[3], mag de Koran niet gelezen worden. En de moeshaf wordt alleen aangeraakt in staat van rituele rijnheid. Allah weet het beter.[4]
____________
[1] Dit houdt in om de schaamdelen met water schoon te maken (istindja), of om de schaamdelen met kleine steentjes schoon te maken (istizjmar).

[2] Koran [5:6].

[3] Postnatale bloedingen zijn bloedingen na de bevalling.

[4] De uitdrukking “Allah weet het beter” zoals door al-Khiraqi vermeld wordt is een indicatie voor het verschil van mening met betrekking tot of dat het wel of niet toegestaan is de Koran te lezen, of de Koran aan te raken in een staat van seksuele onreinheid, of in staat van menstruatie of na bevallingsbloedingen. (Al-Mughni, deel 1, pag. 106, pag. 108-110) Merk op dat al-Khiraqi deze uitdrukking exact negenenzestig keer gebruikt heeft in de hele Mukhtasar over bepaalde wettelijke zaken. In elk van deze gevallen is de uitdrukking een indicatie voor het verschil van mening onder de geleerden met betrekking tot deze zaak en welke veelal gebaseerd is op de Hanbali school op grond van de verschillende overleveringen die via ibn Hanbal verhaalt zijn, of het kan een indicatie zijn voor het einde van zijn juridisch advies.

<– Tahara: De Siwak en de Soena van al-Woedoh | Tahara: Het schoonmaken van de schaamdelen en de staat van onreinheid –>

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Resize text-+=