Menstruatie

Hits: 1

Hij zei: de minimum lengte van menstruatie is één dag en één nacht, en het maximum is vijftien dagen. Mocht het bloeden van een vrouw langer dan de maximum maandelijkse periode duren en ze in staat van herkenning is (ze weet) over op welk moment haar bloeden begint en ze onderscheid kan maken in de vormen van bloedingen, de aanvangsvorm, zwart, dik en stinkend, en het laatste bloeden in zijn fijne rode vorm, dan moet zij zich weerhouden van haar gebeden vanaf de tijd van de verschijning van het bloed (tot aan de tijd dat het bloeden gestopt had moeten zijn). Dan moet ze haar ghusl verrichten en vervolgens woedoh op (de tijd) van ieder gebed en bidden.
Als haar bloed zodanig is dat het één niet onderscheiden kan worden van de andere, maar ze bewust is van het (totaal aantal) dagen in een maand waarin ze meestal haar periode heeft, dan moet ze zich weerhouden van haar gebeden gedurende deze (aantal) dagen en vervolgens haar ghusl verrichten wanneer ze voorbij zijn; maar als zij niet het (totaal aantal) dagen van haar periode kan herinneren,[1] dan moet ze alleen zes of zeven dagen van iedere maand zich weerhouden.
De vrouw die net het begin beleeft van de maandelijkse periode, moet (in haar geval) voorzorgsmaatregelen treffen en (slechts) voor één dag en nacht zich weerhouden, vervolgens haar ghusl verrichten en woedoh maken op het moment van ieder gebed voordat het gebed verricht wordt. Wanneer het bloeden binnen vijftien dagen stopt, dan moet zij haar ghusl verrichten zodra het stopt. Zij moet dezelfde stappen doorlopen (voor haar tweede maandelijkse periode) en nogmaals (voor haar derde periode), en als de situatie nog hetzelfde is als in al haar perioden, dan zal ze volgens die tijd gaan. Zij moet de dagen van het verplichte vasten herhalen als zij eraan deelgenomen heeft gedurende (één van) de drie (eerste) voorbije maandelijkse perioden. Als haar bloeden voortduurt maar het bloed zodanig is dat zijn twee vormen niet onderscheiden kunnen worden, dan moet zij zich zes of zeven dagen van iedere maand weerhouden,[2] omdat de meeste vrouwen hun periode hebben voor deze aantal dagen.
Het bruine en ondoorzichtige uitvloeisel dat ervaren wordt tegen het einde van de dagen van de menstruatie, worden als onderdeel van de menstruatie gezien. Het is legitiem plezier te hebben met de menstruerende vrouw, maar niet via de vagina. Nadat het bloeden gestopt is, zou de man geen seksuele contacten met haar moeten hebben totdat zij ghusl verricht heeft. Hij mag geen seksuele contacten met de moestahada[3] hebben tenzij hij het risico op het begaan van overspel vreest.[4] Iemand die aan incontinentie[5] van urine lijdt of het uitscheiden van overmatig veel madhy[6] dat nooit stopt, wordt behandeld als mustahada, en moet woedoh voor ieder gebed verrichten na het geslachtsorgaan schoon te hebben gemaakt.
De maximumperiode van postnatale bloedingen is veertig dagen; er is geen minimum limiet. Zodra de vrouw zichzelf vrij van de postnatale bloeding aantreft, wordt ze als in een staat van reinheid geacht en moet ze haar ghusl verrichten. Het is aanbevolen dat haar man geen contact via de vagina met haar heeft totdat haar veertig dagen voorbij zijn. Als een vrouw bewust is van de dagen van haar perioden, maar dan opmerkt dat haar bloeden voorbij het aantal voor haar bekende dagen is gekomen, dan moet ze zich niet druk maken door de bijkomende dagen, tenzij dit drie keer ervaren wordt, dan moet ze veronderstellen dat haar maandelijkse periode veranderd is en ze dus naar deze tijdsinterval moet switchen en de vorige tijdsinterval opgeven. Wanneer sommige dagen al gevast zijn tijdens de drie voorbeelden, dan moet ze deze herhalen als het de verplichte vasten is. Als zij bloeding ontdekt voor haar bekende dagen van de maandelijkse periode, dan moet ze zich daar niet druk om maken, tenzij het haar drie keer overkomen is. Als een vrouw bewust is van de dagen van haar maandelijkse periode maar zich spoedig als vrij van menstruatie waarneemt voor het einde van haar normale dagen, dan wordt zij beschouwd als in staat van reinheid en moet ze haar ghusl verrichten en haar gebed verrichten. Echter, als het bloeden weer begint, dan moet ze zich daar niet druk om maken[7] totdat haar volgende periode aangekomen is. [Als de zwangere vrouw bloeding bemerkt, moet ze zich daar niet druk om maken], want de zwangere vrouw menstrueert niet. Als ze het twee of drie dagen voor de bevalling bemerkt wordt dat beschouwd als postnatale bloeding. Als ze bloeding bemerkt op de leeftijd van vijftig dan moet ze niet stoppen met het verrichten van haar gebeden of vasten, maar ze moet dan het (verplichte) vasten herhalen als een voorzorgsmaatregel. Als ze bloeding bemerkt na de leeftijd van zestig, dan is er geen probleem, want dit is zeker niet de maandelijkse bloeding[8] en kan ze vasten en haar gebeden verrichten en niet de uit voorzorg verrichte vasten herhalen.
Dat de mustahada haar ghusl moet verrichten voor ieder gebed is het meest dwingende.[9] Als ze haar woedoh maakt voor ieder gebed dan is dat goed genoeg. Allah weet het beter.
________________
[1] Dit is het geval van een vrouw waarvan haar bloed zodanig is dat de ene vorm niet onderscheiden kan worden van de ander en ze ook niet haar dagen kon herinneren. Wanneer zij, volgens ibn Qudamah, in zo’n staat verkeerd dat zij zowel de tijd van het verschijnen van het bloed en het totaal aantal dagen van haar periode niet kan herinneren, dan is zij degene die van de juristen (fuqaha) de benaming krijgt van “de verwarde” (moetahayyira), ze moet dan iedere maand zes of zeven dagen zich weerhouden waarna zij haar rituele douche verricht en vervolgens behandelt moet worden als een vrouw die doorlopende vaginale bloedingen (moestahada) ervaart. (Al-Mughni, deel 1, pag. 233-234)
[2] Er zijn twee andere overleveringen van ibn Hanbal die in verband staan met deze zaak, één daarvan is dat zo’n vrouw zich moet weerhouden voor (de periode van) een dag en een nacht in iedere maand. De andere overlevering stelt dat zij zich moet weerhouden voor de maximum duur van de menstruatie. (Al-Mughni, deel 1, pag. 240)

[3] Dit is een vrouw in de staat van doorlopende vaginale bloeding (Mustahada).

[4] Dit is volgens een overlevering van ibn Hanbal. Een andere overlevering van hem deelt mee dat het absoluut legitiem is om seksueel gemeenschap met de mustahada te hebben. (Al-Mughni, deel 1, pag. 246)

[5] Incontinentie is de urine of ontlasting niet kunnen ophouden.

[6] Madhy is de voorvocht dat zowel bij mannen als bij vrouwen voorkomt in de vorm van een plakkerige witte vloeistof. Het kan opgewekt worden door te verlangen naar seksueel gemeenschap. De afscheiding ervan gaat niet gepaard met genot en het stroomt er niet in een vloed uit. (Al-Nawawi, Sharh Muslim, 3/213)

[7] Het is interessant er notie van te nemen dat Hanbali geleerden volgens ibn Qudamah verschilden in hun begrip van wat al-Khiraqi bedoelde met zijn uitspraak: “Als het bloeden weer begint, dan moet ze zich daar niet druk om maken”. Hanbali geleerden zoals abu al-Hasan al-Tamimi (s.371H / 981 n. Chr.), en ibn ʿAqil veronderstellen dat de uitspraken de betekenis dragen van, als het bloeden weer begint nadat haar ongesteldheid voorbij is, de maandelijkse maximum periode te boven gaande. Een andere Hanbali geleerde, abu Hafs al-ʿUkbari (s.387H / 998 n. Chr.) interpreteert het met de betekenis; als het bloeden weer begint in welke tijd dan ook, ongeacht of het in haar bekende dagen van haar periode is of nadat haar periode voorbij is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 259)

[8] Al-Khiraqi gelooft dat een vrouw zeker niet de uitzonderlijke menstruatie heeft wanneer ze over de zestig is. Waarschijnlijk is deze stellige overtuiging gebaseerd op het feit dat hem geen enkele vrouw bekend was die menstruatie had na de zestig jarige leeftijd. Wetenswaardig vermeld ibn Qudamah een vrouw die op zestig jarige leeftijd geboorte gaf aan Musa bin ʿAbd-Allah bin Husayn bin Hasan bin ʿAli bin abi Talib. Haar naam was Hind bint abi ʿUbaydah bin ʿAbd-Allah bin Zamʿah. (Al-Mughni, deel 1, pag. 263)

[9] Deze wetsbepaling wordt gevolgd in afdalende volgorde aan stringentie met de volgende wetsbepalingen: a.) Dat de mustahada iedere dag een rituele douche moet verrichten voor dhohr en ʿasr gebeden en een andere douche voor maghrib en ʿisha gebeden en nog een andere voor het fadjr gebed. b.) Dat ze de rituele douche alleen eenmaal per dag moet doen nadat het verricht is voor het beëindigen van de maandstonden. c.) Dat ze voor ieder gebed woedoh moet verrichten nadat de rituele douche gedaan is voor het beëindigen van de maandstonden, en dat is geldig. Volgens ibn Qudamah is deze laatste zienswijze geaccepteerd door de meeste geleerden. (Al-Mughni, deel 1, pag. 265) Kennelijk behoort al-Khiraqi tot degenen die naar de laatste zienswijze neigen.

 

<– Tahara: (10) Het vegen over de Khoef

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Resize text-+=