De tijd van het gebed (Bron: Mukhtasar al-Khiraqi رحمه الله)

Hits: 0

De tijd van het gebed

 

Hij zei: wanneer de zon begint te dalen, dan is het verplicht om het dhohr (middag-) gebed te verrichten en wanneer de schaduw van iets gelijk is aan zijn hoogte, dan is dat het einde van de (dhohr) tijd. Als de lengte van de schaduw in een bepaalde hoeveelheid toeneemt, dan is het verplicht het ʿasr (namiddag) gebed te verrichten. Wanneer de schaduw van iets twee keer zijn lengte is, dan is de aanvangstijd[1] voorbij (voor het ʿasr gebed).

Wie een rakʿa afmaakt voor zonsondergang, heeft het gehaald, maar dit mag alleen vertraagd worden wanneer het noodzakelijk is.[2] Wanneer de zon (achter de horizon) verdwijnt, dan is het verplicht het maghrib (zonsondergang-) gebed te verrichten. Het is niet aanbevolen het uit te stellen tot aan het verdwijnen van de schemerlicht.

Wanneer het schemerlicht verdwijnt – dat is het rood (in de lucht) in het geval van een reis, en het wit in het geval van de niet-reiziger[3] – dan is het verplicht om de laatste ʿisha (nacht) gebed te verrichten totdat eenderde van de nacht voorbij gestreken is. In het geval van een niet-reiziger, is het mogelijk dat het avondrood tevoorschijn kan komen maar verduisterd is door de (stads-) muren, waardoor de persoon geloofd dat het verdwenen is; vandaar dat wanneer het wit verdwijnt het (vrij) zeker is dat het avondrood verdwenen is. Wanneer eenderde van de nacht verstreken is dan is de aanvangstijd[4] voor (ʿisha) voorbij, echter de tijd van nood strekt zich uit tot aan het verschijnen van de tweede dageraad – wat het wit is dat zich vanaf het oosten over de hemel spreid, waarna geen duister gezien wordt.

Wanneer de tweede dageraad[5] aanbreekt, dan is het verplicht het sobh (ochtend) gebed te verrichten; zijn tijd duurt tot voor zonsopgang en wie een rakʿa voor zonsopkomst verricht, heeft het gehaald, maar het wordt beschouwd als een gebed dat in een tijd van nood uitgevoerd is.

De verrichting van het gebed aan het begin van de periode heeft de voorkeur, behalve in het geval van de laatste ʿisha en in het geval van het dhohr gebed wanneer de hitte (op dat moment) intens is. Wanneer de menstruerende vrouw onrein geworden is, of de ongelovige de Islam accepteert, of het kind volgroeid raakt voor zonsondergang, dan moet elk van hun het dhohr en ʿasr gebed verrichten (voordat het maghrib gebed verricht wordt). Als het kind volgroeidheid bereikt of de ongelovige de Islam accepteert of de menstruerende vrouw rein wordt voor het verschijnen van de dageraad, dan zouden zij het maghrib gebed en het laatste ʿisha gebed[6] (voor het verrichten van het ochtendgebed) moeten verrichten.

Als het bewustzijn verloren wordt (en deze later weer terug keert) dan moeten alle (verplichte) gebeden, die op de persoon rustte gedurende zijn bewusteloosheid, ingehaald worden.[7] Allah weet het beter.


[1] Er zijn verschillende overleveringen van ibn Hanbal verhaald over wanneer de aanvangstijd voorbij is. Een overlevering stelt dat het over is wanneer de schaduw van iets twee keer zijn lengte is. Dit is kennelijk de zienswijze die al-Khiraqi aanhangt. Een andere overlevering van ibn Hanbal deelt mee dat het niet voorbij is totdat de zon geel wordt. Volgens ibn Qudamah is de laatstgenoemde overlevering de meest authentieke van wat van ibn Hanbal is overgeleverd met betrekking tot deze zaak. (Al-Mughni, deel 1, pag. 273)

[2] Zoals wanneer het uitgesteld wordt vanwege het verrichten van de rituele douche nadat de menstruatie afgelopen is, of vanwege een niet-moslim die de Islam accepteert, of een kind die volwassen wordt, of een krankzinnige die zijn verstandelijkheid terug krijgt, of een persoon die uit een slaap ontwaakt of na herstel van een ziekte. (Al-Mughni, deel 1, pag. 273)

[3] Abu Bakr hangt de opinie aan dat het verdwijnen van de schemerlicht alleen wordt vastgesteld aan de hand van het verdwijnen van het rood in de lucht voor zowel de reiziger als de niet-reiziger. Deze zienswijze wordt ook aangehangen door abu Yusuf en al-Shaybani van de Hanafi school en al-Shafiʿi. Abu Hanifah heeft de zienswijze dat het schemerlicht het verdwijnen van het wit in de lucht is voor zowel de reiziger als de niet-reiziger. (Tabaqat, deel 2, pag. 79) (Al-Mughni, deel 1, pag. 277-278) Het ziet ernaar uit dat al-Khiraqi het niet oneens is met abu Bakr over wat het verdwijnen van het schemerlicht aanduid, dat is het verdwijnen van het rood in de lucht. Echter al-Khiraqi onderscheid zich hier waakzamer, aldus stelt al-Khiraqi als voorwaarde voor een niet-reiziger, die meestal omgeven wordt door gebouwen en stadsmuren welke het zicht van het rood kunnen belemmeren, het verdwijnen van het wit.

[4] Er zijn verscheidene overleveringen gerelateerd aan wanneer de aanvangstijd voor het ʿisha gebed als voorbij beschouwd wordt. Volgens één overlevering van ibn Hanbal is het voorbij wanneer eenderde deel van de nacht verstreken is. Volgens een andere overlevering is het wanneer de helft van de nacht verstreken is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 278) Kennelijk beaamt al-Khiraqi de eerste zienswijze.

[5] Dit wordt ook wel de ware dageraad (al-Fadjr al-Sadiq) genoemd in tegenstelling tot de eerste dageraad, wat de valse dageraad (al-Fadjr al-Kadhib) genoemd wordt. Vandaar dat de dageraad tweevoudig is, de eerste is de valse dageraad dat opkomt zonder dat het naar de zijkant uitstrekt, wat er zwart uitziet. De tweede dageraad is de ware dageraad wat omschreven wordt als de opkomende en spreidende dageraad en de horizon met wit vult. ʿAdi ibn Hatim overleverde: Toen de volgende verzen werden geopenbaard: En eet en drinkt tot de witte draad van de zwarte draad voor jullie te onderscheiden is. [2:187] nam ik twee draden, een zwarte en een witte en bewaarde ze onder mijn kussen. ‘s Nachts begon ik naar ze te kijken, maar ik kon er geen verschil uit opmaken. De volgende ochtend ging ik naar de Profeet صلى الله عليه و سلم en vertelde hem erover. Hij zei: “Veeleer is dat het donker van de nacht en het wit van de dag.” (إِنَّمَا ذَلِكَ سَوَادُ اللَّيْلِ وَبَيَاضُ النَّهَارِ) (Al-Bukhari (1916) en Muslim (1090))

[6] Deze wetsbepaling baseert zich op wat overgeleverd is van de twee metgezellen van de Profeet صلى الله عليه و سلم: ʿAbd al-Rahman bin ʿAwf en ʿAbd-Allah bin ʿAbbas die zei dat de menstruerende vrouw bij het intreden van de staat van reinheid, terwijl er nog één rakʿa over is voor het verschijnen van de dageraad, zowel maghrib als ʿisha gebeden moet verrichten als aanvulling op het fadjr gebed. Evenzo bij het intreden van de staat van reinheid voor zonsondergang moet ze zowel het dhohr als het ʿasr gebed verrichten als aanvulling op het maghrib gebed. Sommige juristen houden de zienswijze erop na dat alleen het gebed waarbij zij de staat van reinheid intreedt verricht moet worden. (Al-Mughni, deel 1, pag. 287) Echter, er kan op gewezen worden dat ibn ʿAwf en ibn ʿAbbas waarschijnlijk het verrichten van de twee gebeden uit voorzorg aanbevolen vanwege de mogelijkheid dat de menstruerende vrouw op het laatste moment van het dhohr gebed en het maghrib gebed de staat van reinheid intrad zonder dat ze dat in de gaten had. Evenzo is deze zaak van toepassing op het kind die voor de dageraad of zonsondergang volgroeid is. Echter, in het geval van een ongelovige die de Islam accepteert voor de dageraad of zonsondergang is het mogelijk de tijd van zijn acceptatie van de Islam vast te stellen en daarom in zijn geval de verrichting van de twee gebeden zoals voorgenoemd niet noodzakelijk hoeven te zijn.

[7] Volgens Malik en al-Shafiʿi is het niet noodzakelijk om gebeden in te halen die verplicht waren terwijl men in staat van bewusteloosheid verkeerde, tenzij het bewustzijn terug gekregen werd binnen de tijd van een gebed. In dit geval moet alleen dat gebed verricht worden. Abu Hanifah is van mening dat alleen vijf of minder dan vijf gebeden ingehaald moeten worden wanneer het bewustzijn gedurende die tijd verloren was. Echter, als het in meer dan vijf gebeden verloren was, dan is het niet langer verplicht ze in te halen. (Al-Mughni, deel 1, pag. 290) Kennelijk is de zienswijze van ibn Hanbal dat in dit geval alle gebeden gedurende het verlies van het bewustzijn ingehaald moeten worden wanneer het herstelt is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Resize text-+=