Vlees van de ‘aqieqah

Hits: 0

Ten eerste, wat is ‘Aqieqah (of ook genoemd; Nasiekah) ?

‘Aqieqah of Nasiekah in vaktermen : is het dier dat geslacht wordt omwille van de geboorte (Mawloed) van een kind op de zevende dag.

En in taal ; het afkappen/afsnijden.

Alhoewel sommige geleerden het hebben afgeraden om het ‘Aqieqah te noemen is het toch toegestaan, maar het is aangeraden om het de naam Nasiekah te geven aangezien het de oorspronkelijke naam is.
Wat men ook moet weten is, dat sommige geleerden zeggen dat men de Nasiekah alleen maar met een schaap mag doen, en anderen zeggen dat het ook mag met de 8 andere (geit, koe, kameel, …) genoemde dieren.
En de regelgeving wat betreft de Nasiekah is hetzelfde met wat betreft de andere slachtingen, ‘Ied, Hajj ritueel, … (volgens sommige geleerden, maar voor de andere is er hier geen bewijs voor)
Dus moet men opletten dat het dier niet ziek is, scheel is, mankementen heeft, …. En ook mag men NIET samen brengen, vb. twee hebben tegelijk een boorling en kopen samen een koe ofzo.
[Dit allemaal kan men terug vinden in de boek 40 vragen over de regels van de Mawloed (boorling) zie vraag 1 en 6]

De regelgeving wat betreft de Nasiekah is dat het verplicht is (voor diegene die het kan betalen). (Maar voor andere is het gewoon sounnah moe²akkadah)
De tijd is de zevende dag, zoniet de 14 de of 21ste.

Zaken die aanbevolen zijn bij de Nasiekah zijn;
1) Wat dadelvlees in de mond aanbrengen bij de geboorte van het kind.
2) Het haar wegscheren bij de zevende dag, en het gewicht daarvan in zilver schenken
3) Het besnijdenis op de zevende dag

[Kitaab Al-Wajeez p. 408-409]

Volgens Ibnoel Qayim is het afgeraden om de beenderen te breken/snijden van het geslacht dier, en moet men dus elk deel apart ontkoppelen, zodoende dat het been(der) heel blijft, de schouder, de heup, … en brengt hier opinies aan van de grote Imaams die zich baseerden op overlevering van de Boodschapper (vrede zij met hem) en de sahaaba maar die volgens anderen weer zwak zijn. Alhoewel imaam Maalik het toestaat op de beenderen te breken (dus gewoon in stukken te snijden).
Imaam maalik zegt ook dat je geen mensen moet uitnodigen zoals je bij een huwelijk doet.
En dat je het vlees al kookt en gekookt weggeeft, en niet dus rauw.
En dat je het in drie deelt, één derde voor jouw, één derde voor je buren en één derde voor de armen.
[Zie Toehfatoel Mawdoed van Ibnoel Qayim met tahqieq van Sheikh Saliem Al-Hilaalie vanaf p. 126-132]

Het is in iedergeval een zaak waar meningsverschillen over zijn, en ik heb hiervoor sheikh ‘AbdulHaadie gebeld en kreeg als antwoordt op een aantal vragen die ik hem stelde;

1) De overleveringen die duiden op een verplichting van het breken van de beenderen zijn niet echt sterk, en er zijn geen overleveringen die het breken van de beenderen verbieden.
2) Er is geen bewijs dat het vlees van de Nasiekah Moet worden weggeven, en dat men daarmee doet wat men wil.
3) Men moet niemand uitnodigen, nog is het verplicht, nog mag men denken dat het een sounnah is, maar het is vrije keuze voor degene die het wil
4) Dat degene die zeggen dat de regelgeving omtrent de Nasiekah hetzelfde is als de Oedhiya (‘ied-slachging, Hajj-slachting, …) geen bewijzen hebben

Ik voeg hier aan toe een aantal punten over ‘Aqieqah die men kan terugvinden in de uitleg van Zaad Al-Moestaqni’ van sheikh Al’Outhaimeen. Rahimahoe Allaah;

1) Men noemt het ‘Aqieqah omdat ‘Aqieqah in taal het snijden is, en men snijd de keel van het dier door.
2) Men noemt niet elke slachting ‘Aqieqah maar alleen bij een boorling.
3) Het is soennah, en is voor de vader, indien die er niet is, dan de moeder.
4) Men moet liever niet gaan lenen, maar mag de slachting uitstellen tot men de middelen heeft al is het na 21 dagen.
5) Het is aanbevolen om 2 ( liefst identieke) schapen te slachten als het een jongen is, en één voor als het een meisje is, en als men maar voor het jongetje één slacht is het ook goed, maar liefst twee.
6) Het word geslacht op de zevende dag, en niet na zeven dagen, dus als de bevalling op een donderdag is, dan is het de woensdag daarop.
7) Er is een meningsverschil wat betreft het slachten voor een dood geboren kind, sommigen zeggen als het een ziel bevat dan wel, en anders moet het niet.
8) Als het kind levend geboren wordt en sterft voor de zevende dag, dan is het beter om te slachten.
9) Het noemen van het kind doe je op de zevende dag, tenzij je ervoor al een naam hebt besloten, je kan ook een naam voor de geboorte hebben. Maar stel je vindt een gepaste naam de derde of vierde dag, dan is het aangeraden om uit te stellen tot de zevende dag.
10) Dat je een gepaste naam moet geven, en dat je moet letten voor later wanneer het kind groter is.
11) Dat je het haar wegscheert op de zevende dag, en het gewicht daarvan in zilver schenkt, tenzij het gevaarlijk is voor het kind, dan raad men het gewicht en geeft dat weg in zilver, en het is goed voor de haargroei als je de zevende dag scheert.
12) Namen geven zoals ‘Abdur-Rasoel, ‘Abdul-Hoessain, ‘Abdul-Ka’bah …. Zijn niet toegestaan.
13) Je mag het kind geen specifieke kaafir namen geven zoals George, ….
14) Het is afgeraden om het kind namen te geven van Engelen, alhoewel sommigen het haraam hebben verklaart.
15) De basis is dat de vader de naam kiest, maar het zou goed zijn als hij zijn vrouw of familie hierin raadpleegt.

http://web.archive.org/web/20071214025651/http://selefieforum.nl/vb/showthread.php/vlees_van_de_aqieqah-2669.html

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Resize text-+=