Genghis, Mongoliërs & Turken

Hits: 0

Misvattingen

Een student geschiedenis krijgt moeilijkheden bij het maken van verschil tussen de Turken, Mongoliërs en Tartaren, Turkmenen, Kara Tartaren…, en hun oorsprong. De ene keer merkt hij op dat de Seljuks, Alp Arsalan en de Tughril Beg Turken waren en dat Genghis Khan een Mongoliër was. De andere keer merkt hij op dat dezelfde Genghis Khan als Turk vermeld staat en weer een andere keer dat zijn veldslagen als een beproeving voor de Tartaren was. Vervolgens komt hij tot de logische conclusie dat de Mongolen, Turken en Tartaren dezelfde mensen zijn. Maar later merkt hij op dat de Mongoliërs en de Turken elkaar bevechten, wat er weer op zou moeten duiden dat ze niet van dezelfde origine zijn. Wanneer hij vervolgens de geschiedenis van India doorneemt ontdekt hij tot zijn verbazing dat sommige generalen en bevelhebbers Turken genoemd worden en dat zij relaties zijn aangegaan met de Mongolen en in de 10e eeuw na de Hidjra ontdekken we dat India geregeerd werd door de Mughals. Ook neemt hij kennis van Mongoliërs die Mirza genoemd worden met Beg als hun titel. Terwijl Mirza in de naam als titel gebruikt werd door de Perzische koningen. Europese historici beschrijven de Mongolische rijken als Turkse rijken. Daarom is het gepast om de verschillen aan te geven tussen de Turken en de Mongolen zodat de student geschiedenis niet in verwarring raakt.

De toepassing van ‘Turk’

Profeet Noeh (Noah) ‘alayhi salaam had drie zonen, genaamd; Ham, Sam en Yafith. Het nageslacht van Yafith bewoonde de ten oosten gelegen landen, China etc. Van onder hen was er een man die ‘Turk’ heette waarvan zijn nageslacht over heel China en Turkistan verspreidde en allemaal bekend waren als ‘Turk’. Sommige mensen zien Afrasiyab ook als een Turk hoewel hij tot de koninklijke familie Keyanid uit Persië behoorde en een afstammeling was van Faridun. Aangezien hij de koning van Turkistan was, wordt hij ten onrechte toegeschreven aan de Turken. Het nageslacht van Turk bin Yafith floreerde in China, Turkistan en Khatan etc. Om zich georganiseerd en verenigd te houden kwamen zij onder een leider en geleidelijk aan kreeg iedere opkomende stam zijn eigen aanvoerders. Echter, alle aanvoerders werden ondergeschikt geacht aan de hoofdleider. Iedere stam dat tot het nageslacht van Turk bin Yafith behoorde werd ‘Turk’ genoemd en alle mensen die China, Khatan en Turkistan bewoonde stonden bekend als Turken.

Turkan Ghez

Sommige van deze Turken staken de Oxus (Amu Darya) rivier over en begingen diefstal en georganiseerde misdaad binnen Perzië, Khorasan (tussen de Amu Darya en Syr Darya rivieren in modern Oezbekistan en Kazachstan). Deze stammen waren bekend als Turkan Ghez. Historici hebben bewijs gevonden van hun aanwezigheid tot in Europa, Afrika en Marokko.

Seljuks

Onder dezelfde stammen was er een stam die bekend stond als Seljuk. Onder het nageslacht van Turk bin Yafith was deze Turkistan stam wellicht de eerste die Islam bekende en het de geboorte gaf aan grote en krachtige koningen zoals Tughril en Alp Arsalan waarvan de namen zich spreidde tot iedere uithoek van de wereld.

Mongolen en Tartaren

Voordat de Seljuks de Islam aannamen en voor hun uittocht naar Khorasan (noordoost Iran, zuid Turkmenistan en noord Afghanistan), kwamen er twee stammen voort uit twee broers die Mongol (Mongoliër) en Tartar (Tartaar) heetten. In de tijd dat de Seljuks overgingen op de Islam en bekend werden, waren deze twee stammen geen noemenswaardige entiteit. Geleidelijk aan nam het nageslacht van de Mongol en de Tartar toe en beide stammen vestigden zich in verschillende landen in gescheiden gebieden onder verschillende leiders.

De vader van deze twee broers heette Anjah Khan die weer afstamde van Turk bin Yafith, de twee zoons heette Mongol Khan en Tartar Khan en het nageslacht werd dus bekend als Mongol (Mongoliërs) en Tartar (Tartaren). De Mongol stam vestigde zich in China en Mongolië terwijl de Tartar stam het gebied langs de Oxus rivier bewoonde wat later bekend werd als Tartar of Turkistan.

Nog een misvatting

Sommige mensen zien de Oezbeken onterecht als Tartaren, ondanks dat de Oezbeken voort komen uit het nageslacht van Genghis Khan. Deze misvatting dook op doordat de Mongolische koningen bleven vechten met de Oezbeekse leiders. De Oezbeken waren toen de koningen van Turkistan en sommige historici hebben hen ten onrechte voor Tartaren aangezien. Echter, het Ottomaanse rijk kwam voort uit de Tartaren. De Mongolische stammen hadden een aantal stamdelen zoals Qachaq, Ighor, Khalj, Qachar, Afshar, Jala’ir, Arlat, Daghlat, Qantrat, Saldoz, Arghun, Qauchin, Tarkhani, Taghai en Qaoshal.

Het mag nu wel duidelijk zijn dat het woord Turk een algemene benaming is voor alle stammen van de Mongolen en de Tartaren, want beide komen ze voort uit de Turkse stam. Later werden de Tartaren Turken genoemd. Met het verstrijken van de tijd werden de Turken en de Mongolen bekend als twee verschillende mensen.

Daar de Tartaren sterker waren dan de Mongolen, kwamen de Tartaren uit Turkistan en namen ze Khorasan (noordoost Iran, zuid Turkmenistan en noord Afghanistan), Perzië, Irak, Syrië en klein Azië als een storm over en verspreidden zich over deze gebieden terwijl ze Turkistan achter lieten. Zij hadden in die tijd culturele gewoontes aangeleerd en waren beschaafd geworden.

Een blik op de Genghis Mongolen

De grootste gebeurtenis van de Islamitische wereld was de verwoesting van Bagdad door Hulagu Khan. Hiervoor had de grootvader van Hulagu, Genghis Khan, Iran en Khorasan rood gemaakt met moslim bloed. Hun plunderingen en bloedbaden maakte van de Genghisid Mongolen een vloek en een teistering in de ogen van de Moslims. In deze tijdperk van verdorvenheid werd er praktisch niets gedaan om de situatie te hervormen en een halte toe te roepen aan de neergang van de Islamitische waarden.

Tegen het einde van de zesde eeuw Hijri was de Islamitische regering, en dan met name de Kalifaat van Bagdad, onverbeterlijk geworden. De Seljuks en andere machtige keizerrijken durfden, ondanks hun glorie en pracht, het niet aan om de Kalifaat te confronteren. Middels plunder, brandstichting en grootschalige bloedvergiet stichtten de Mongolen hun eigen rijk en vernietigden de zogenoemde Kalifaat dat gedragen werd door kwaad en onwaardige elementen in de naam van de Islam. Deze Kalifaat was in werkelijkheid een diep litteken in het gave gezicht van de Islam. Islam is een godsdienst van bestuur wat de ongeciviliseerde en onuitgeruste Moslims de geweldige imperiums van Caesar en Choroes deed veroveren. Maar de dag dat zij afstand namen van de leerstellingen van de Islam vervielen zij in schande.

De Mongolen waren als geheel niet goedgezind noch vijandig tegenover de Islam. Zeer weinig historici hebben de aandacht geschonken aan het feit dat de Islam gemakkelijk toegangbaar was in Mongolië, China en Turkistan terwijl de mensen van Syrië, Egypte, Tripoli, Marokko, Iran, Khorasan en Baluchistan de weg versperdden voor de Islam en er weerstand tegen boden in hun gebieden.

De Islam deed tijdens het Kalifaat van ‘Uthman bin ‘Affan radiAllaahu ‘anhu zijn intrede in oost Turkistan en Tibet. Seljuk stammen omarmden de Islam zonder gevoel voor angst en hadden enorm bijgedragen aan de Islam. Ghaznavid Turken hadden de Islamitische landen binnengetreden als rovers en plunderaars en waren uit zichzelf over gegaan op de Islam. Zelfs vandaag de dag zijn er veel aanhangers van de Islam in China en zij hebben allemaal de Islam niet aangenomen als gevolg van een militair ingrijpen; zij zijn de directe nakomelingen van de vroegere inwoners van China. Het nageslacht van Genghis Khan accepteerde en diende de Islam ook, in zowel tijden van gemak als in moeilijkere tijden. De Tartaren en de Seljuks waren meer op de hoogte van de Islam dan de Mongolen.

Referenties

The History of Islam, Vol. 3, Akbar Shah Najeebabadi, Safi-ur-Rahman Mubarakpuri

http://web.archive.org/web/20071217120145/http://selefieforum.nl/vb/showthread.php/genghis_mongoli_rs_turken-2858.html

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Resize text-+=