Het verschil tussen een mushrik en een kafir

Hits: 7

Bron: Silsilat al-Hudaa wa Noor – Serie van leiding en licht – cassette no. 727
Engelse bron: https://web.archive.org/web/20130624012328/http://alalbaany.com/2011/01/02/the-difference-between-a-mushrik-and-a-kaafir/

Vraag #7: Is iedere mushrik (iemand die deelgenoten aan Allah toekent) een kafir (ongelovige), maar niet iedere kafir een mushrik? Of zijn ze hetzelfde?

Shaykh al-Albaani (rahimahullah) antwoord:

Dit is de gevestigde inzicht in de gedachten van de mensen, op enkelen na. Ik zal dat uitleggen met een voorbeeld: een man getuigd dat niets het recht heeft aanbeden te worden in waarheid behalve Allah en dat Muhammad [salAllahu ‘alayhi wa salam] de Boodschapper van Allah is en dat hij bidt en vast enzovoorts, maar hij verwerpt een ayah uit de Koran. Deze (man), heeft hij ongeloof gepleegd of geen ongeloof gepleegd? Hij heeft ongeloof gepleegd. Heeft hij deelgenoten aan Allah toegekend? Datgene wat correct is, is dat hij deelgenoten aan Allah heeft toegekend. Iedere kafir is een mushrik en iedere mushrik is een kafir, er is absoluut geen verschil tussen de twee woorden…

Wie ongeloof pleegt heeft deelgenoten aan Allah toegekend, en wie deelgenoten aan Allah toekent heeft ongeloof gepleegd; er bestaat geen verwarring daarover. Het bewijs hiervoor is wanneer we het gesprek herinneren van de gelovige en de ongelovige in surat al-Kahf. {En geef hun de gelijkenis der twee mannen. Voor één hunner maakten Wij twee wijngaarden, omgeven met dadelpalmen en daartussen legden Wij korenvelden. Elk der tuinen bracht vruchten voort en bleef niet in gebreke. En door beide deden Wij rivieren stromen. En hij had overvloed,en zeide tijdens een gesprek tot zijn gezel: “Ik ben rijker dan gij, aan bezit en in getal.” [18:32-34]} – let nu op – {En hij ging zijn tuin binnen, terwijl hij in een staat (van trots en ongeloof) onrechtvaardig was tegenover zichzelf. Hij zeide: “Ik denk niet, dat dit ooit zal vergaan.” “Noch denk ik dat het Uur zal komen…” [18:35-36]} Volgens jouw verkeerde begrip, heeft deze (man) ongeloof gepleegd maar geen deelgenoten aan Allah toegekend en ontkende hij (slechts) de Wederopstanding. Hij zei (vervolgens): {…Indien ik tot mijn Heer word teruggebracht, zal ik voorzeker een betere plaats vinden dan dit, wanneer ik tot Hem terugkeer. Zijn gezel zei tegen hem tijdens het gesprek met hem:… [18:36-37]} {…indien je mij als uw mindere in rijkdom en kinderen ziet. Dan kan het zijn dat mijn Heer mij iets beters geeft dan uw tuin en bliksemstralen (Husbaan) uit de hemel doen neerdalen op de uwe, waardoor deze grond kaal wordt. Of het water er van in de grond doen zinken, waardoor je niet in staat zult zijn, het te bereiken. En zijn fruit werd vernietigd en hij begon zijn handen te wringen wegens hetgeen hij aan de tuin had besteed, terwijl het latwerk eveneens was neergestort en hij zeide: Had ik maar niemand met mijn Heer vereenzelvigd! [18:39-42]}

Daarom, toen hij de Wederopstanding ontkende, had hij deelgenoten aan Allah toegekend. Dus wie ongelovig is in iets dat voorkomt in het Boek (Koran) of de Sunnah, dan is hij (ook) een mushrik gedurende de staat van ongeloof; dit is met betrekking tot de tekst uit de Koran. Dus wat is de intellectuele argumentatie (hiervoor)? Het antwoord is dat (Allah) de Meest Verhevene, zei: {Hebt gij hem gezien, die zijn eigen begeerte tot zijn ilah (god) maakt? [45:23]} Daarom, wie ongeloof pleegt met een vorm van ongeloof, is (ook) mushrik, omdat hij zelf zijn logica tot deelgenoot maakt met Zijn Heer, de Gezegende en Meest Verhevene. Dus maak geen verschil tussen kufr (ongeloof) en shirk (het toekennen van deelgenoten aan Allah)…

Evenzo, (vermeld) een andere hadith: “Wie bij een ander dan Allah zweert, heeft ongeloof gepleegd” en “wie zweert bij een ander dan Allah heeft deelgenoten aan Hem toegekent.” (Sahih al-Tirmidhi #1535) Hij heeft ongeloof gepleegd, hij heeft shirk gepleegd. Hij heeft shirk gepleegd, hij heeft kufr gepleegd. Er is geen verschil tussen de twee woorden met betrekking tot terminologie in de Islamitische wetgeving. Met betrekking tot de taalkundige terminologie, is er zonder twijfel een verschil, maar de Islamitische wetgeving opent jouw inzicht, denken en begrip. Waarom is iedereen die ongelovig is in Allah, de Machtige en Majestueuse, met elke vorm van ongeloof (ook) een mushrik? Omdat hij zijn logica als deelgenoot heeft gesteld met Zijn Heer, de Machtige en Majestueuse.

Arabische bron:
الشيخ : هذا الرجل بالنسبة للفكرة القائمة أن الشرك أخص من الكفر والكفر أعم من الشرك بمعنى كل من أشرك فقد كفر وليس كل من كفر أشرك هذا هو الفقه القائم في أذهان الناس إلا قليلاً منهم أوضح ذلك بمثال رجل يشهد أن لا إله إلا الله وأن محمدا رسول الله ويصلي ويصوم إلى آخره ولكنه أنكر آية من القرآن هذا كفر أم لم يكفر ؟ كفر ، هل أشرك ؟ ما أشرك ،لا الصواب أشرك كل كافر مشرك وكل مشرك كافر لا فرق بين اللفظين إطلاقاً هذه الحقيقة التي جرني إلى بيانها حديث ذلك الجائر في وصيته إنه كفر إنه أشرك كل من كفر فقد أشرك ومن أشرك فقد كفر لا إشكال في ذلك والدليل على هذا لو تذكرنا محاورة المؤمن والكافر في سورة الكهف (( وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا * كِلْتَا الجَنَّتَيْنِ آَتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئًا وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا نَهَرًا * وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا * وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ )) انتبهوا الآن (( قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هَذِهِ أَبَدًا * وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً )) بمفهومكم السابق هذا كفر أم أشرك ؟ كفر بمفهومكم السابق مفهومكم الخطأ هذا كفر وما أشرك أنكر البعث والنشور.
(( قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هَذِهِ أَبَدًا * وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُدِدْتُ إِلَى رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِنْهَا مُنْقَلَبًا * قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا * لَكِنَّا هُوَ اللهُ رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَدًا * وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَوَلَدًا * فَعَسَى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْرًا مِنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا * أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا * وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَى مَا أَنْفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا )) إذن هو لما أنكر البعث والنشور أشرك مع الله فكل من كفر بشيء جاء في الكتاب أو في السنة فهو في حالة كفره مشرك هذا هو من حيث النص القرآني فما هو الوجه الفكري والعقلي الجواب قال تعالى ((أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ )) فإذن كل من كفربكفرية ما يكون مشركاً مع الله لأنه جعل نفسه عقل نفسه شريكاً مع ربه ولذلك لا تفرقوا بين الكفر والشرك إذا عرفتم هذه الحقيقة يزول إشكال قد يعرض أحياناً في البال لبعض من يسمع حديث الرسول صلى الله عليه وسلم بروايتيه ( من ترك الصلاة فقد كفر ) ( من ترك الصلاة فقد أشرك ) كيف هذا ؟ الذي يفرق بين الكفر والشرك يشكل عليه لفظة أشرك الصوب أن يقال كفر كذلك الحديث الآخر ( من حلف بغير الله فقد كفر ) ( من حلف بغير الله فقد أشرك ) كفر أشرك ، أشرك كفر لا فرق بين اللفظين من حيث الإصطلاح الشرعي من حيث الإصطلاح اللغوي فيه فرق بلا شك لكن الشرع فتح بصائرنا وأفكارنا وأفهامنا لماذا كل من كفر بالله عز وجل أي نوع من الكفر يكون مشركاً لأنه شرّك عقله مع ربه عز وجل فجعله شريكاً فيما يصدر منه من قرار ومن حكم

Bron: https://www.alathar.net/home/esound/index.php?op=codevi&coid=6512


وكذلك قوله: «لا ترجعوا بعدي كفاراً يضرب بعضكم رقاب بعض» فهذا كفر عمل.

وكذلك قوله: «من أتى كاهناً فصدَّقه، أو امرأة في دبرها، فقد كفر بما أنزل على محمد».

وقوله: «إذا قال الرجل لأخيه يا كافر، فقد باء بها أحدهما».

Bron: الصلاة وحكم تاركها

Vertaling (van wat kleine kufr/shirk is):

“En ook zijn uitspraak: Word na mij geen Kufaar, waarbij jullie elkaars nekken neerhalen. – Dit is kufr ‘amal (van de daden).”

“En ook zijn uitspraak: Wie naar een waarzegger gaat en hem gelijk geeft of een vrouw anaal neemt, die is ongelovig aan wat aan Mohamed is neergedaald.”

“En zijn uitspraak: Wanneer een man tegen zijn broeder zegt yaa Kafir, dan is dat op één van hen van toepassing.”

Bron: Al-Salaat wa hukm taarikuhaa

Ter illustratie: kleine kufr/shirk is erger dan een grote zonde en minder dan grote kufr/shirk. De groot moet tawba doen (dus voor alledrie is tawba vereist). Terwijl alleen grote kufr/shirk uit de islam zet.

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Resize text-+=